Since my long lost friend , Are-T is asking on this, I think I should come out with this new post so that kalau org lain tanya aku leh ckp "Ha, baca blog aku"....hehehehe.
Before January 2007 yg lepas, aku sekeluarga bermastautin di KL. But last year in June, both my hubby n I applied jawatan Jurutera Pengajar di Universiti Teknikal Malaysia, Melaka. Sebenarnya saja try sbb aku keep telling my hubby how I wish we can live outside KL sbb aku rasa KL ni crowded sgt. And how I wish dapat dok umah atas tanah sbb umah yg aku duduk masa tu is an apartment yg sungguh cramp (750 sq.ft) tp sewanya RM700 sebulan! The reason why aku sewa rumah tu in the first place, it was because rumah tu dekat beno ngan opis aku. In fact belakang opis aku jek. And that rate mmg standard rate kat Desa Pandan yg kepadatan penduduknya mmg tinggi ditambah pulak kawasan yg sungguh strategik. So nak tak nak terpaksa la aku sewa gak rumah tu. Dalam masa yg sama kitorg plan nak beli rumah tp asik consider, nak beli rumah atas tanah tp kena travel jauh or beli rumah dekat ngan opis tp rumah apartment yg kecik n tinggi2 and mahal. Selalunya kalau umah atas tanah kat area KL yg mampu dibeli mesti kat area cam Kajang ke, Sg. Buloh ke, Rawang ke. Tapi bila mengenangkan traffic jam di KL yg sgt menyeksa jiwa n raga, or kena bayar tol yg setiap tahun for sure naik, kitorg x jugak buat decision nak beli rumah though kengkawan seangkatan dah ramai settle down beli rumah. Tapi rupanya ada hikmah disebaliknya.
So hubby aku dapat panggilan interview dlm July 2007 and dapat tawaran bekerja secara tetap di UTEM as Jurutera Pengajar dalam bulan August. As for me, xde rezeki utk aku...isk..isk... Mulanya hubby x mau pergi sbb dia kata dia x mau dok sorang2 kat Melaka n dia belum bersedia nak join academic line. Tapi aku rasa ini good opportunity utk masa depan dia n kami sekeluarga. Bila dia x leh buat keputusan, kami consult ramai org utk minta pendapat. Biras aku yg jadik tutor di UKM mencadangkan agar hubby minta tangguhkan reporting duty yg sepatutnya on end of August to January. In the meantime dia fikir la whether nak gi ke tak. Aku pon setuju camtu rather than dia tolak bulat2. Tp hubby still stick to the decision, he didn't want to be weekend husband. Alhamdullilah, UTEM tanpa byk soal meluluskan request hubby aku. Dalam masa beberapa bulan sebelum January, dah bape kali hubby kejap nak pergi kejap tak nak. Jenuh la aku mencari points supaya dia nak pergi. Bukan apa, dia pon bukannnya happy sgt ngan keje dia masa tu. Asik complain endlessly kat aku. N ramai gak ckp, biar dia gi sana, once dia dah settle down kat sana, maybe dia leh tolong dpt kan tempat utk aku di UTEM. Or aku boleh carik keje lain kat Melaka.
Then sedar x sedar December menyusul. Masa tu aku masih x berjaya convince hubby aku suh dia terima keje kat UTEM. Sampai la ada sorang opismate aku ni yg dulunya stay kat site kat Melaka akhirnya dah balik HQ. Dia dgr pasal aku carik keje kat Melaka. So dia cadangkan why dont aku commute dr Melaka-KL sementara aku xde apa2 option keje n my hubby does not want to live separately. Katanya ramai org Melaka yg berulang keje ari2 ke KL. And masa tu dia pon commute sbb wife dia yg keje as guru belum dpt tukar ke KL. Kebetulan ada pulak sorang opismate aku lak yg hubbynya baru jek ditukarkan jaga site kat Melaka. Diorg ni dulu mmg penah dok kat Melaka lama sbb dua2 penah jaga site kat sana n dah beli rumah pon kat sana. Dia ni mmg tekad nak berulang Melaka-KL ari2. Aku pon bila dah ada option cenggitu, terus decide that we should move to Melaka. N with an opismate ada commute Melaka-KL as a living proof, finally my hubby agreed to take the job. Dgn syarat, aku x leh menyesal ngan keputusan yg diambil.
In January, hubby report duty tapi dia gi sorang dulu utk cari rumah. Kami sekeluarga berpindah ke Melaka by end of January 2007. Dan aku mula commute Melaka-KL. Budak2 opis ramai yg mengutuk keputusan aku n opismate lg sorang sbb diorg kata kami menyusahkan diri. Nanti x leh cope la, tensen suma. Tp rupa2 org Melaka x pelik sbb ramai yg commute Melaka-KL ari2. Perkhidmatan bas bermula dr kul 5 pg. Aku amik bas kul 5.30 a.m tp since aku naik dr Ayer Keroh, aku tunggu bas kul 5.50 am. Mmg la payah sikit sbb kena bangun pagi2 tp aku set minda aku, jgn fikir susah. Balik pulak mulanya aku amik tiket kul 7 mlm sbb takut x sempat sampai Puduraya. Tp lepas seminggu aku sempat amik 6.30 ptg. So basically if traffic ok, by 8.15 mlm aku sampai kat Melaka. So x jauh beza ngan org yg commute Klang-KL, Semenyih-KL ( ada ramai opismates aku dok kat Semenyih). Cuma aku x sempat masak la for dinner. Selalunya hubby tapau je makanan. Agak chaostic gak that time masa mula2 nak adjust ngan life cenggitu. Ditambah lak ngan hubby aku yg feeling down coz he didn't like the job n the working environment. Ye la, dia biasa ngan working environment yg hectic, suddenly masuk gomen, terasa suma slow. Dia kata x mencabar....org lelaki ni pelik, keje flexible pon jadik masalah.
As for me, lepas sebulan commute, my boss found out that I'm staying in Melaka n commute everyday so dia offer aku jaga site kat Yong Peng. Yang bagus about company aku ni, permanent engineers x dipaksa utk dihantar di site. Kalau x nak, x yah pergi. But then aku mmg dah lama berminat nak dok kat site coz for the past 5 years aku keje kat situ, aku belum keje kat site full time and I need that for my engineering career. Cuma sebelum ni site2 yg ada x sesuai utk aku pergi sbb semuanya jauh dr KL n aku x sanggup nak berpindah randah semata2 nak dok kat site. Actually masa di offer tu, Yong Peng pon aku x penah sampai. But then the offer came with salary increment, site allowance, car provided n petrol is paid for and it's possible to commute from Melaka to Yong Peng, so I was thinking to myself, why not? So I accepted that offer and started working at site since last April.
Nak kata bahagia dok kat site ni, actually teruk gak. Kalau x kuat semangat, lama dah aku minta balik HQ. Sbbnya bos kat site amat teruk! Kengkadang aku rasa cam keje ngan Hitler disbbkan kekejaman n pemerintahan kuku besi dia. This project supposed to end by September 2007, that's why aku bertahan aje. But unfortunately (or fortunately?) the project is delayed due to several circumstances. So aku pon stuck la kat sini x tau sampai bila. Yang bahagianya kat sini sbb kemudahan internet unlimited access la....hehehe, kalau kat HQ hanya leh check e-mail aje...huhuhu. As long as keje aku siap, sukati aku la nak merempit bape lama pon kat internet.
Aku sebenarnya at one time dah mencuba sedaya upaya mencari keje lain kat Melaka. Tapi di sbbkan field aku yg more to consulting/construction nature, maka susah lah aku nak mendapatkan keje seumpamanya kat Melaka. Kat Melaka, kilang byk la. Apply keje as QA/QC pon x dpt respon. I guess my experience is not relevant to their scope of work....hmmmm.
How long aku nak keje cenggini, aku pon x tau la. Hopefully plan sambung study hubby aku yang dijadualkan tahun depan berjalan lancar so aku leh la resign n ikut dia. Nak berenti keje skrg, rasa x mampu lg sbb mengenangkan hutang2 aku yg bertapuk tu. Selagi aku larat nak keje, aku keje la. Apa aku akan buat pas hubby abis belajar nanti, akan ku fikirkan kemudian. But I dont think I will continue working as engineer anymore. Mungkin aku akan sambung study gak kalau keadaan mengizinkan or mungkin aku equip kan diri aku ngan skill2 memasak ke, baking ke so I could start a home based business. Aku tak tau lagi...tgk la cemana.
Before January 2007 yg lepas, aku sekeluarga bermastautin di KL. But last year in June, both my hubby n I applied jawatan Jurutera Pengajar di Universiti Teknikal Malaysia, Melaka. Sebenarnya saja try sbb aku keep telling my hubby how I wish we can live outside KL sbb aku rasa KL ni crowded sgt. And how I wish dapat dok umah atas tanah sbb umah yg aku duduk masa tu is an apartment yg sungguh cramp (750 sq.ft) tp sewanya RM700 sebulan! The reason why aku sewa rumah tu in the first place, it was because rumah tu dekat beno ngan opis aku. In fact belakang opis aku jek. And that rate mmg standard rate kat Desa Pandan yg kepadatan penduduknya mmg tinggi ditambah pulak kawasan yg sungguh strategik. So nak tak nak terpaksa la aku sewa gak rumah tu. Dalam masa yg sama kitorg plan nak beli rumah tp asik consider, nak beli rumah atas tanah tp kena travel jauh or beli rumah dekat ngan opis tp rumah apartment yg kecik n tinggi2 and mahal. Selalunya kalau umah atas tanah kat area KL yg mampu dibeli mesti kat area cam Kajang ke, Sg. Buloh ke, Rawang ke. Tapi bila mengenangkan traffic jam di KL yg sgt menyeksa jiwa n raga, or kena bayar tol yg setiap tahun for sure naik, kitorg x jugak buat decision nak beli rumah though kengkawan seangkatan dah ramai settle down beli rumah. Tapi rupanya ada hikmah disebaliknya.
So hubby aku dapat panggilan interview dlm July 2007 and dapat tawaran bekerja secara tetap di UTEM as Jurutera Pengajar dalam bulan August. As for me, xde rezeki utk aku...isk..isk... Mulanya hubby x mau pergi sbb dia kata dia x mau dok sorang2 kat Melaka n dia belum bersedia nak join academic line. Tapi aku rasa ini good opportunity utk masa depan dia n kami sekeluarga. Bila dia x leh buat keputusan, kami consult ramai org utk minta pendapat. Biras aku yg jadik tutor di UKM mencadangkan agar hubby minta tangguhkan reporting duty yg sepatutnya on end of August to January. In the meantime dia fikir la whether nak gi ke tak. Aku pon setuju camtu rather than dia tolak bulat2. Tp hubby still stick to the decision, he didn't want to be weekend husband. Alhamdullilah, UTEM tanpa byk soal meluluskan request hubby aku. Dalam masa beberapa bulan sebelum January, dah bape kali hubby kejap nak pergi kejap tak nak. Jenuh la aku mencari points supaya dia nak pergi. Bukan apa, dia pon bukannnya happy sgt ngan keje dia masa tu. Asik complain endlessly kat aku. N ramai gak ckp, biar dia gi sana, once dia dah settle down kat sana, maybe dia leh tolong dpt kan tempat utk aku di UTEM. Or aku boleh carik keje lain kat Melaka.
Then sedar x sedar December menyusul. Masa tu aku masih x berjaya convince hubby aku suh dia terima keje kat UTEM. Sampai la ada sorang opismate aku ni yg dulunya stay kat site kat Melaka akhirnya dah balik HQ. Dia dgr pasal aku carik keje kat Melaka. So dia cadangkan why dont aku commute dr Melaka-KL sementara aku xde apa2 option keje n my hubby does not want to live separately. Katanya ramai org Melaka yg berulang keje ari2 ke KL. And masa tu dia pon commute sbb wife dia yg keje as guru belum dpt tukar ke KL. Kebetulan ada pulak sorang opismate aku lak yg hubbynya baru jek ditukarkan jaga site kat Melaka. Diorg ni dulu mmg penah dok kat Melaka lama sbb dua2 penah jaga site kat sana n dah beli rumah pon kat sana. Dia ni mmg tekad nak berulang Melaka-KL ari2. Aku pon bila dah ada option cenggitu, terus decide that we should move to Melaka. N with an opismate ada commute Melaka-KL as a living proof, finally my hubby agreed to take the job. Dgn syarat, aku x leh menyesal ngan keputusan yg diambil.
In January, hubby report duty tapi dia gi sorang dulu utk cari rumah. Kami sekeluarga berpindah ke Melaka by end of January 2007. Dan aku mula commute Melaka-KL. Budak2 opis ramai yg mengutuk keputusan aku n opismate lg sorang sbb diorg kata kami menyusahkan diri. Nanti x leh cope la, tensen suma. Tp rupa2 org Melaka x pelik sbb ramai yg commute Melaka-KL ari2. Perkhidmatan bas bermula dr kul 5 pg. Aku amik bas kul 5.30 a.m tp since aku naik dr Ayer Keroh, aku tunggu bas kul 5.50 am. Mmg la payah sikit sbb kena bangun pagi2 tp aku set minda aku, jgn fikir susah. Balik pulak mulanya aku amik tiket kul 7 mlm sbb takut x sempat sampai Puduraya. Tp lepas seminggu aku sempat amik 6.30 ptg. So basically if traffic ok, by 8.15 mlm aku sampai kat Melaka. So x jauh beza ngan org yg commute Klang-KL, Semenyih-KL ( ada ramai opismates aku dok kat Semenyih). Cuma aku x sempat masak la for dinner. Selalunya hubby tapau je makanan. Agak chaostic gak that time masa mula2 nak adjust ngan life cenggitu. Ditambah lak ngan hubby aku yg feeling down coz he didn't like the job n the working environment. Ye la, dia biasa ngan working environment yg hectic, suddenly masuk gomen, terasa suma slow. Dia kata x mencabar....org lelaki ni pelik, keje flexible pon jadik masalah.
As for me, lepas sebulan commute, my boss found out that I'm staying in Melaka n commute everyday so dia offer aku jaga site kat Yong Peng. Yang bagus about company aku ni, permanent engineers x dipaksa utk dihantar di site. Kalau x nak, x yah pergi. But then aku mmg dah lama berminat nak dok kat site coz for the past 5 years aku keje kat situ, aku belum keje kat site full time and I need that for my engineering career. Cuma sebelum ni site2 yg ada x sesuai utk aku pergi sbb semuanya jauh dr KL n aku x sanggup nak berpindah randah semata2 nak dok kat site. Actually masa di offer tu, Yong Peng pon aku x penah sampai. But then the offer came with salary increment, site allowance, car provided n petrol is paid for and it's possible to commute from Melaka to Yong Peng, so I was thinking to myself, why not? So I accepted that offer and started working at site since last April.
Nak kata bahagia dok kat site ni, actually teruk gak. Kalau x kuat semangat, lama dah aku minta balik HQ. Sbbnya bos kat site amat teruk! Kengkadang aku rasa cam keje ngan Hitler disbbkan kekejaman n pemerintahan kuku besi dia. This project supposed to end by September 2007, that's why aku bertahan aje. But unfortunately (or fortunately?) the project is delayed due to several circumstances. So aku pon stuck la kat sini x tau sampai bila. Yang bahagianya kat sini sbb kemudahan internet unlimited access la....hehehe, kalau kat HQ hanya leh check e-mail aje...huhuhu. As long as keje aku siap, sukati aku la nak merempit bape lama pon kat internet.
Aku sebenarnya at one time dah mencuba sedaya upaya mencari keje lain kat Melaka. Tapi di sbbkan field aku yg more to consulting/construction nature, maka susah lah aku nak mendapatkan keje seumpamanya kat Melaka. Kat Melaka, kilang byk la. Apply keje as QA/QC pon x dpt respon. I guess my experience is not relevant to their scope of work....hmmmm.
How long aku nak keje cenggini, aku pon x tau la. Hopefully plan sambung study hubby aku yang dijadualkan tahun depan berjalan lancar so aku leh la resign n ikut dia. Nak berenti keje skrg, rasa x mampu lg sbb mengenangkan hutang2 aku yg bertapuk tu. Selagi aku larat nak keje, aku keje la. Apa aku akan buat pas hubby abis belajar nanti, akan ku fikirkan kemudian. But I dont think I will continue working as engineer anymore. Mungkin aku akan sambung study gak kalau keadaan mengizinkan or mungkin aku equip kan diri aku ngan skill2 memasak ke, baking ke so I could start a home based business. Aku tak tau lagi...tgk la cemana.
5 comments:
surprise you take the decision to commute from melaka to kl. apart from financial lost, one should also think obout the time lost spending on the road and the risks of long distance travel.
aku pun baru berkira-kira nak tanya napa ko travel jauh sgt hari2. dah terjawab persoalan aku.
BTW, zul nak further study kat mana? kat Notts byk gak staff UTEM. Ada 3-4 org kot.
zorro, that is what i call sacrifice. On the financial lost, actually when we move to melaka, we have cut more than the half of house rental coz renting in Melaka is far cheaper than in KL. So I have used that money for travelling cost which in the end the total sum of house rental + travelling cost = house rental in KL.
Commuting Melaka-KL supposed to be a short plan until I manage to get a job in Melaka.
It's a good way of living, I agree...but that is life.
Dal, staff UTEM dah x digalakkan di UK dah. Sbb dah ramai sgt ke sana. Tahun ni saja 14 org yg dah mmg dapat tempat kat UK dibatalkan permergian diorg kat sana. Kesian kan? Diorg kena gi samada Australia or buat kat local aje. Ikutkan Zul mmg nak buat kat UK aje sbb cepat abis. Tp dah keluar policy cenggitu terpaksa la cari option lain. Interview baru ni dia ditetapkan gi German. If everything goes smoothly, insyallah dalam bulan 10 kot. Tp dia tgh kalut tu, IELTS pon x amik lagi,byk lg urusan lain nak buat.
'It's a good way of living....'
Sorry, it's not a good way of living, i missed out 'NOT' there...
I don't recommend people to do it (commuting Melaka-KL) coz it really requires physical n mental strength to do it. But if you don't have choice, maybe u could try it.
ooo....cengtu kisahnyer.....aku menyokong je tindakan ko ni...because i've been there.....just go wit the flow
Post a Comment